Tężnia solankowa

Teżnia Konstancińska jest obiektem leczniczym - inhalatorium na wolnym powietrzu. Została zbudowana i uruchomiona w 1978 roku. Jest jedną z sześciu tężni w Polsce - drugą najstarszą i najbardziej rozpoznawalną po ciechocińskiej.

Działanie tężni polega na rozpylaniu solanki z odwiertu o głębokości 1600 m. Solanka konstancińska jest wodą leczniczą o temperaturze 29°C i stężeniu 6,49% solanki.
W składzie solanki konstancińskiej w  1 dm³ stwierdzono:

Kationy

• Sodowy Na⁺ 23000 mg,
• wapniowy Ca²⁺ 2228,45 mg,
• magnezowy Mg ²⁺ 7000 mg,
• potasowy K⁺ 115 mg,
• strontowy Sr²⁺ 110 mg,
• żelazowy Fe²⁺ 23,25 mg,
• amonowy NH⁴⁺ 9,5 mg,
• litowy Li⁺ 1,5 mg,
• manganowy Mn⁺ 1,1 mg,
• barowy Ba²⁺ 0,5 mg

Aniony

• chlorkowy Cl^- 37863,5 mg,
• siarczanowy So₄^2- 550 mg,
• wodorowęglanowy HCO₃^- 186,1 mg,
• bromkowy Br^- 79,92 mg,
• jodkowy J^- 2,43 mg,
• fluorkowy F^- 0,45 mg
• oraz inne składniki w ilościach śladowych.

Solanka spływając po faszynie odparowuje i wytwarza swoisty mikroklimat, dodatkowo rozbijana jest w sposób mechaniczny przez grzybek wytwarzając aerozol. Minerały i mikroelementy znajdujące się w solance wchłaniane są przez błony śluzowe dróg oddechowych i skórę uzupełniając niedobór tych mikroelementów w organizmie człowieka.

Działanie lecznicze solanki korzystnie wpływa na układ nerwowy, układ gruczołów dokrewnych jak i ogólną odporność organizmu.

Wskazania lecznicze i profilaktyczne

• przewlekłe i nawracające stany zapalne układu oddechowego
• nerwica
• nadciśnienie tętnicze
• profilaktycznie u osób pracujących w znacznym zapyleniu i w wysokiej
• temperaturze
• palaczy tytoniu
• mieszkańców dużych aglomeracji miejskich

Przeciwwskazania

• ostre choroby przebiegające z podwyższoną temperaturą ciała
• niewydolność naczyń wieńcowych serca, zwłaszcza u pacjentów z niskim ciśnieniem krwi
• stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego
• choroby nowotworowe
• nadwrażliwość na brom, jod lub inne jony zawarte w solance