Rezerwat Skarpa Oborska
Rezerwat Skarpa Oborska położony jest w gminie Konstancina-Jeziorny, na wschód od drogi nr 724 – ciągnie się wąskim pasem pomiędzy Konstancinem-Jeziorną a Łyczynem. Zajmuje powierzchnię 15,6 ha.
Rezerwat Skarpa Oborska położony jest w gminie Konstancina-Jeziorny, na wschód od drogi nr 724 – ciągnie się wąskim pasem pomiędzy Konstancinem-Jeziorną a Łyczynem. Zajmuje powierzchnię 15,6 ha.
Rezerwat Łyczyńskie Olszyny znajduje się na południe od miejscowości Obory w gminie Konstancin-Jeziorna. Usytuowany jest na powierzchni 25,4 ha.
Jest to drugi co do wielkości rezerwat w Chojnowskim Parku Krajobrazowym. Zajmuje powierzchnię 48,3 ha. Rezerwat graniczy na zachodzie z Konstancinem-Jeziorną, a na południowym-wschodzie przylega do zespołu pałacowo-parkowego w Oborach.
W okolicy Konstancina-Jeziorny znajduje się 6 rezerwatów przyrody (Łyczyńskie Olszyny, Łęgi Oborskie, Obory, Skarpa Oborska, Wyspy Zawadowskie, Wyspy Świderskie), obszar Natura 2000 (w Dolinie Środkowej Wisły) i park krajobrazowy (Chojnowski Park Krajobrazowy).
Okazały budynek umiejscowiony przy Parku Zdrojowym w Konstancinie-Jeziornie, powstał na zlecenie Hugona Seydla, warszawskiego winiarza, sędziego Trybunału Handlowego i konsula honorowego Królestwa Serbii w Polsce. Nazwa pochodzi od imienia właściciela, który na początku dwudziestego w. zakupił działkę położoną na pograniczu Konstancina i Skolimowa.
Umowa partnerska Konstancina-Jeziorny z Denzlingen została podpisana 19 czerwca 2011 r. Uroczyście sygnowali ją ówcześni burmistrzowie miast: Markus Hollemann i Kazimierz Jańczuk. Obejmuje ona współpracę w zakresie kultury, sztuki, edukacji i sportu.
Umowa o współpracy Konstancina-Jeziorny z czeskimi Hranicami została podpisana 7 kwietnia 2006 roku. Dokument sygnowali ówczesny burmistrz gminy Marek Skowroński i Vladmir Juračka, burmistrz Hranic. Zakres współpracy obejmuje przede wszystkim wymianę kulturalną i sportową.
Willa powstała dla sędziego Stankiewicza i jego żony Marii Wandy z Pepłowskich, od której imienia pochodzi jej nazwa. Własnością rodziny pozostała do 1943 r. Wówczas budynek nabył Alfred Fryde i posiadał ją do lat 70. dwudziestego w.